Są sytuacje kiedy rozmowa z dzieckiem o jego potrzebach i odczuciach związanych z rozstaniem rodziców staje się niezbędna. Poznanie punktu widzenia dziecka może przynieść otrzeźwienie rodzicom – może skoncentrować ich na jak najlepszym zaspokojeniu jego potrzeb. Należy jednak pamiętać ,że włączanie dziecka do mediacji to zadanie ryzykowne, niosące zagrożenie uczynienia z dziecka arbitra w sporze rodziców (na zasadzie: „Zdecyduj, chcesz mieszkać u mamy czy u taty?#8221;). Jeśli takie zagrożenie jest duże – lepiej zrezygnować z uczestnictwa dziecka w mediacji.

PRZECIWWSKAZANIA:

• Wiek dziecka poniżej 6 lat.
• Silny konflikt rodzicielski i uwikłanie dziecka po którejś ze stron.
• Brak zgody między rodzicami co do potrzeb dziecka i brak gotowości do ich rozważania.
• Niechęć jednego z rodziców do kontynuowania relacji z dzieckiem po rozwodzie.

Trudne propozycje są łatwiejsze do przyjęcia dla rodzica jeśli są wysuwane przez dziecko, niż przez znienawidzonego byłego współmałżonka.

Mając wpływ na porozumienie w jego sprawach dziecko uzyskuje poczucie, że rodzice rozumieją jego troski i biorą je pod uwagę, w konsekwencji wpływa to na zmniejszenie stresu i poczucia winy oraz zwiększenie poczucia kontroli.

Zwiększa się zadowolenie dziecka z przyjętych ustaleń.
Mediator może skierować dziecko do innych specjalistów w przypadku diagnozy poważnych problemów dziecka.

SPOSÓB WŁĄCZANIA DZIECKA DO MEDIACJI:

• Można zaprosić dziecko na koniec ostatniego spotkania mediacyjnego, aby poinformować je o decyzjach podjętych przez rodziców.
• Można skonsultować z dzieckiem (w obecności rodziców i mediatora) zawarte przez rodziców porozumienie, zapytać o jego odczucia, odpowiedzieć na pytania, uwzględnić poprawki.
• Można porozmawiać z dzieckiem na początku mediacji (po pierwszej sesji konsultacyjnej) aby poznać jego odczucia i obawy. W ten sposób mediator może później wyjaśniać rodzicom punkt widzenia dziecka (możliwe formy rozmowy z dziećmi: każde dziecko indywidualnie, wspólnie z rodzeństwem, z każdym z rodziców oddzielnie lub z obojgiem naraz).
• Można zaprosić do mediacji osobę dobrze znającą dziecko a zarazem bezstronną wobec rodziców, np. psychologa, który konsultował dziecko. Jego rolą byłoby dbanie o uwzględnianie interesów dziecka przez rodziców, z drugiej zaś strony uczenie rodziców na temat możliwych potrzeb najmłodszych.