Rozwód to kryzys dotykający całej rodziny. Plasuje się na drugim miejscu na liście czterdziestu trzech najbardziej stresujących zdarzeń w życiu (tuż za śmiercią współmałżonka). Z całą pewnością najbardziej dotyka dzieci, które w zależności od wieku rożnie mogą odbierać rozstanie rodziców, które wcale nie oznacza rozstania się z dzieckiem. W zależności od wieku, dzieci różniereagująna rozstanie rodziców.

Kiedy dziecko ma 3 do 5 lat

 Twoje dziecko żyje nadzieją, że znów będziecie razem.
 Twoje dziecko ma poczucie, że cię straciło. Może to prowadzić do agresji wobec ciebie, twojego partnera, rodzeństwa, dzieci lub nauczycielek w przedszkolu.
 Poczucie opuszczenia dziecka wzrasta, gdy jesteś zajęty(a) konfliktem, własnym żalem, tworzeniem nowego związku lub walką o byt.
 Twoje dziecko może brać na siebie winę za rozpad waszego małżeństwa – bardzo często dzieci uważają, że swoim zachowaniem doprowadziły do rozwodu rodziców („tatuś odszedł, bo byłem niegrzeczny”).
 Twoje dziecko może wycofać się do wcześniejszych etapów rozwoju, kiedy było malutkie i miało pełną opiekę obojga rodziców; może się to wyrażać w moczeniu się w nocy, brudzeniu majtek, ssaniu kciuka, wzmożonym przytulaniu się.
 Twoje dziecko może przeżywać niepewność i lęk o to, co będzie jutro – przez to miewa kłopoty z zasypianiem, może bać się ciemności, budzić się w nocy z krzykiem.

Kiedy dziecko ma 6 do 8 lat

 Twoje dziecko może przeżywać przytłaczające uczucie smutku – szlocha, popłakuje.
 Twoje dziecko bardzo tęskni za rodzicem, który z nim nie mieszka.
 Twoje dziecko może odczuwać lęk przed tym, że utraci także rodzica, który z nim mieszka.
 Może złościć się na tego rodzica, którego obwinia za rozpad związku.
 Może czuć, że musi wybierać, wobec kogo być lojalnym – wobec mamy czy wobec taty?
 Wciąż po cichu liczy, że znowu będziecie razem.

Kiedy dziecko ma 9 do 12 lat

 Twoje dziecko może obwiniać i wyrażać silną złość do rodzica, którego uważa za sprawcę rozwodu. Może odrzucać „złego rodzica”.
 Może przeżywać głębokie poczucie straty, żalu i bezradności.
 Twoje dziecko może wstydzić się przed innymi, tego, co dzieje się w rodzinie.
 Twoje może zachowywać się agresywnie wobec rówieśników, nauczycieli i innych osób. Taka agresja jest próbą rozładowania nagromadzonej złości, lub karaniem kogoś w „zastępstwie” winnego rodzica.
 Twoje dziecko może doświadczać różnych dolegliwości takich jak bóle głowy i brzucha, trudności ze snem.
 Twoje dziecko może utracić wiarę i pewność siebie, co może skutkować gorszymi wynikami w szkole.

Kiedy dziecko dojrzewa: 13 do 18 lat

 Dziecko może czuć się nadmiernie obciążone emocjonalnym wspieraniem rodzica lub zajmowaniem się młodszym rodzeństwem.
 Dziecko może czuć się zmuszane do podjęcia samodzielnej decyzji, z którym rodzicem chce zostać.
 Dziecko może oczekiwać, że wynagrodzisz mu straty związane z rozwodem, np. materialnie.
 Może czuć się nieswojo widząc rodziców umawiających się z nowymi partnerami, obserwując ich seksualność, może być zazdrosne o nowego partnera rodzica.
 Dziecko obawia się o swoje przyszłe związki, może być nieufne wobec ludzi i wobec trwałości związków między nimi.
 Może przeżywać chroniczne zmęczenie; problemy z koncentracją.
 Może wycofywać się z kontaktów z rodzicami, opłakiwać stratę rodziny, w której spędziło dzieciństwo.
 Może zacząć kraść lub zażywać narkotyki.

Kiedy dziecko jest dorosłe

 Dorosłe dzieci mogą się czuć zobowiązane do emocjonalnego wspierania rodziców. Tak przeżywany obowiązek opieki nad osamotnionym rodzicem może odbierać im wolność w nawiązywaniu własnych relacji i zajmowania się własnym życiem.

Rozstanie rodziców rodzi tez wiele obaw u dzieci, które nagle znajdują się w zupełnie nowej sytuacji. Według badań nad dziećmi w wieku 8-15 lat, których rodzice się rozwodzili, dzieci najbardziej boją się, że:

1. „Mama albo tata powie mi, że rozwód jest przeze mnie”
2. „Moi rodzice zaczną się bić albo krzyczeć na siebie”
3. „Moi krewni będą mówić brzydkie rzeczy o moich rodzicach”
4. „Mój tata powie mi, że nie lubi, kiedy jestem z mamą”
5. „Mama i tata będą się kłócić przy mnie”
6. „Mama będzie brzydko mówić o tacie”
7. „Będę musiała rozstać się z moim pieskiem i różnymi zabawkami”
8. „Mama będzie nieszczęśliwa”
9. „Tata będzie mnie pytać, kto teraz przychodzi do mamy i czy zostaje na noc”
10. „Nie będę wiedzieć, jak powiedzieć o rozwodzie rodziców moim kolegom i znajomym”